facebook:
What are your beliefs that separate you from others-

2016-06-02 4 min to read

Beliefs czyli co nas odróżnia?

Category : Rozmaite

Pierwsza zima w Edynburgu nie była dla mnie łatwym okresem. W ciągu tych kilku szarych, deszczowych miesięcy pojawiło się dużo wyzwań, którym niekoniecznie potrafiłam sprostać. Mieszkałam wtedy z moim ówczesnym partnerem, ale mimo tego dopadło mnie uczucie samotności w obcym kraju (podobno zazwyczaj przychodzi po pierwszych paru miesiącach euforii). Praca support workera kosztowała mnie dużo stresu, jakiś czas wcześniej przerwałam leczenie farmakologiczne, depresja wróciła ze zdwojoną siłą, a wraz z nią ogromny lęk przed przyszłością. Na szczęście ciągle miałam przyjaciół wspierających mnie z Polski. Jedna z tych osób przesłała mi książkę dotyczącą samorozwoju, w której jakiś czas później znalazłam cytat: „What are your beliefs that separate you from others?”. Parę dni temu to samo pytanie zadałam kilkorgu przyjaciołom. Tak powstał poniższy tekst.

Z pytaniem zwróciłam się do sześciu czy siedmiu różnych osób, jestem bardzo wdzięczna, bo wszyscy z nich na nie odpowiedzieli, chociaż niektórzy z niewielkim opóźnieniem. Każda z odpowiedzi była przemyślana, każda inna i każda ciekawa. Nie przedstawię tu wszystkich, zostawię je dla siebie, to taki mój własny socjologiczny eksperyment. Jedynie R., który z natury jest realistą, człowiekiem mocno stąpającym po ziemi, powiedział: „Myślę, że to jeden z tych przypadków, kiedy pytanie brzmi intrygująco, ale nie ma na nie żadnej sensownej odpowiedzi lub żadnej odpowiedzi w ogóle”. Również to jest jakimś punktem widzenia.

D. napisała: „Coś, co oddziela mnie od innych, zbliża mnie do drugich i odwrotnie.”- fakt, z natury mamy tendencję do otaczania się ludźmi pod pewnymi względami do nas podobnymi. Zupełnie, jakbyśmy w oczach innych szukali potwierdzenia, że nasze własne spojrzenie na świat jest słuszne. T. tylko to potwierdził, pisząc: „Uświadomiłem sobie, że Ci których znam, są odbiciem mnie, tyle, że porozrzucanym po trochu w innych, że otaczam się ludźmi, którzy są do mnie w jakiś sposób podobni, a z tymi, w których żadnego podobieństwa nie znajduję – nie nawiązuję relacji, tylko omijam”.Wszyscy działamy trochę jak T. Dlaczego tak boimy się tego, co inne lub nowe? Czemu odmienność często równa się dyskomfortowi? Czy ktoś, kto się od nas różni, podważa nas status lub nasze człowieczeństwo?

I.    odpowiedziała: „Wierzę, że ludzie są dobrzy, jeśli im się na to pozwoli”. Myślę, że się z tym zgodzę. W Krakowie kontakt-improwizacja nauczyła mnie, że jeśli otworzę się na drugiego człowieka, w większości wypadków otworzy się on również na mnie lub dla mnie. Oczywiście, jak każdy taniec, kontact-impro wymaga zachowania pewnej ostrożności, inaczej mogą pojawić się kontuzje. Jak w tańcu, tak w życiu, każde zwichnięcie da się jednak wyleczyć.

Dwie zapytane osoby wykazały silne przekonanie o własnej odrębności nie podając żadnych szczególnych powodów. Po prostu to wiedzą – są wyjątkowi, jedyni w swoim rodzaju. Kwestia kodu genetycznego i stanu umysłu. Cel, dla każdego z nas, niezachwiane poczucie własnej wartości – czysty skarb.

Tom z kolei uważa, że ludzie są jak zwierzęta, jedynie nasz mózg jest bardziej rozwinięty. Prosty biologizm. Czy ma rację, tego nie jestem w stanie stwierdzić. Prowadziliśmy następujący dialog:

„-Udowodniono, że pies ma umysł trzyletniego dziecka. Po prostu jego mózg zatrzymał się na pewnym etapie rozwoju, podczas gdy mózg człowieka ciągle się rozwija. Jesteśmy zwierzętami, mamy dokładnie takie same instynkty, emocje, odczucia, jak każde inne zwierzę. Pies, kiedy zostawisz go samego w domu staje się smutny. Zwierzęta odczuwają samotność. Człowiek stara się przetrwać, kopuluje, rozmnaża się.

– A co z naszą kreatywnością, ze wszystkim, co wytwarzamy?

– Zwierzęta również są kreatywne.

– Prawda, zgodzę się, ale zwierzęta wytwarzają tylko to, co jest im konieczne do przetrwania, człowiek jest jedyną istotą kreatywną bez przyczyny, bez powodu. Ludzie wytwarzają bezużyteczne przedmioty dla samego ich piękna, tworzą sztukę. Żadne inne zwierzę tego nie robi.

– …”

Co nas odróżnia od zwierząt? Sztuka i piękno dla samego piękna. Estetyka. Również to, że często robimy rzeczy dla nas szkodliwe, działając wbrew sobie, wbrew naturze lub wbrew naszemu ciału. Człowiek także wypowiada słowa bez żadnej przyczyny, komunikuje więcej niż niezbędne minimum, myśli abstrakcyjnie.

Rozmawiaj z ludźmi, prowokuj wymianę – tak uważam, tak działam. Inaczej życie staje się nudne. I jeszcze jedno. Podobała mi się odpowiedź P. – na pytanie „Co oddziela cię od innych” (dosł. tłumaczenie słowa separate – oddziela), napisał po prostu: „Skóra”. J